GÜNDÜZ YARASALARI I. Neyiz ki biz? İlk ışınlar görününce güneşin, Kaparız tepenin gözkapaklarını- Çam değiliz ki, kollarımız açık, Ürperek karşılayalım donuk ışığı. Gölgeler kısalınca çıkarız ortaya, Açıklıktır, aydınlıktır aradığımız, Parlaklıkta bulur gücünü görüşümüz. Tanımayız alacakaranlık delen, Tepelerin arasından seçen bakışı.- Kör olmuş ışıktan gözlerimiz. Gündüz yarasalarıyız biz.
|
|
|
|
|
