Kuran’ı ne zaman ciddiye alacağız? Kuran, İsa’nın annesi Marie ile Musa ve Harun’un kızkardeşi Miryam’ı tek bir kişi (Meryem) olarak gösterir: kimi Hıristiyan İslamiyet uzmanları bu durumu, metnin zayıflığının ve Muhammed’in yararlandığı bilgilerin yanlış ve yetersizliğinin kanıtı gibi gösteriyorlar. Kuran’da bir yazıcının daha çok kendi özel tercihini mi görmek gerekiyor? Oysa Kitab-ı Mukaddes mantığına meydan okuyan bu aykırı tutum, onun çağrısının özgünlüğünü kanıtlamıyor mu? Meryem, Kuran’da “adı” geçen tek kadındır, İncil’den daha çok bu kitapta sözü edilir; İsa da “Meryem oğlu İsa” olarak anılır hep.
Dinler tarihi doktoru ve İbrahimi tektanrılı dinler uzmanı olan Michel Dousse, Kuran metninin yapısal bir okumasını gündeme getiriyor; bu figürlerin üst üste çakışmasının Kuran’ın “Kitab-ı Mukaddes” ile “İncil” arasındaki ilişkiyi yeniden düşünmek olanağını nasıl sağladığını göstermek için, kadının Tanrı karşısındaki konumunu, Süleyman Tapınağı ile Çöl arasındaki dinamik ilişkiyi, vaat (promesse) ile seçimi, adama (consécration) olgusunu yeni bir bakış açısıyla ele alıyor. Bu çok açık çözümlemenin sonunda Meryem figürü, Kuran’ın yorumlanmasının önemli anahtarlarından biri olarak ortaya çıkıyor.
|
|
|
|
|
