Biz çocukluktan Amerika Birleşik Devletlerini dost ve müttefik bir ülke olarak “öğrendik”.
Bazen fena halde canımızı sıksalar da, Amerikalılar bizim için “düşman” değildi.
Fakat bu kitapta bir çok detayını okuyacağınız 4 Temmuz 2003 günü, bu yargımızı değiştirdi. Amerikalı askerler, Kuzey Irak’ta askerlerimize silah doğrulttu. Başlarına çuval geçirdi, gözaltına aldı, sorguladı. Amerika, bize ilk kez, tam da bizim anladığımız biçimde “düşmanlık” yaptı.
“Düşman-dost” algısını değiştiren olayı saniye saniye yaşayan timimizin o anda en doğru kararı vermelerini beklemek bence büyük haksızlık.
Karşılarında “düşman” değil, “dost” askerler vardı. Kahraman birer Türk askeri olarak “dostlarına” silah çekmeyi kendilerine yakıştırmadılar. Ve ihanete uğradılar.
Aslında, en güçlü yanımızı, dostluğa sadakatimizi suistimal eden Amerikalılar kazandılar mı peki?
Bence hayır.
Çünkü nesiller boyu devam eden “dost” algısını kaybettiler.
Şimdi, milyonlar “rövanşı” bekliyor.
Peki ne yapmalı?
Bu kitabın sonunda, bu konuda herkesin bir fikri olacak.
|
|
|
|
|
