“Sonra ayıldım. Kollarım yoktu, ikisi de! Kalkmak istedim bacaklarım da yoktu! Kesmiş, hepsini kesmiş!” Önümden geçen bir hemşireye bağırmak istedim. Yapamadım konuşamıyordum ki. Sonra her yer karardı. Bayıldım galiba. Hep kabus gördüm. Sonra küçük kızı. O diyordu ki; 'Dayan! Sadece bir kaldı, dayan iblisi korku sardı.' Ben iblisi tanıyordum zaten! Ama o korkmuş gibi değildi. Her yanımı kesti benim, hem de gülerek. “Odaya mezar sessizliği çökmüştü.” Gözlerimi açtığımda bana bakıyordu. 'Sen artık insan değilsin.' Dedi bana. 'Sen bir artıksın.' Sonra dedi ki, 'Herkesin o çok korktuğu ölüm, senin için ne ulaşılmaz bir güzellik değil mi?'
Bu roman size, korku ve heyecanı iç içe yaşatacak. Mükemmel kurgulanmış olan ve her satırını heyecanla okuyacağınız bu kitap, sizi, ölümle ve şeytanla yüzleştirecek.
|
|
|
|
|
