''Eh işte başardım sayılır'' diye mırıldanır Sibel, psikiyatrın zilini çalarken. Yaşamı bir sürüklenişten ibarettir kırk yaşlarındaki bu alımlı kadının. Bir an durup geçmişine bakmış ve orada çocuklarını, iki eski eşini, akrabalarını, kısacası herkesi görmüştür, ama kendisi yoktur. Var olamadığı bir yaşam sürdürmüştür, isteklerini ve hayallerini, koskoca bir ertelenmişlikler yığını halinde, peşi sıra sürükleyip durmaktadır.
|
|
|
|
|
