Her mevsim bir rengi, her renk bir duyguyu anlatır.
Arkadaşlığın kendisi de hayatın güzel bir rengidir.
Kerem! Dobiç Gökhan! Emre! Erhan!
Onlar dört arkadaş…
Dört mevsimi tüm renkleriyle yaşıyorlar.
Acıyı-tatlıyı, sevinci ve hüznü, yan yana, omuz omuza paylaşıyorlar.
Böylece yaşadıkları dünyaya güzel renkler katıyorlar.
Ve bu dört arkadaş her seferinde yeni şeyler öğreniyorlar.
En önemlisi, kırgınlık ve küskünlük yakınlarından geçse de fazla barınamıyor.
Çünkü birbirine sevgiyle kenetlenmiş eller, kolay kolay çözülmez!
|
|
|
|
|
