“Aşk gecenin koynunda rüzgârdan kanatlarıyla o rengârenk gündüz kelebeğinin hayaleti olan bir gece kelebeği olarak dolaşıyor.
Karanlıkta fark edilmeyen, renksiz bir hayalet. Şair, onu gecenin düş perdesinde varlığı hissedilen, kokusu ve titreşimi olan, yaşayan bir gölgeye dönüştürüyor. Gündüz kelebeğinden daha uzun yaşayan gece kelebeğinin, daha dayanıklı, uzun ömürlü ve duyargalarının daha açık olmasından esinlenip, gece insanlarıyla bir özdeşlik kurarak…
(Lale Gül)
|
|
|
|
|
