Şafak Çubukçu şiiri, dili her ne kadar yalın olsa da içten içe hermeneutik alanın çoğu şifresini barındırıyor. Anlamların, sözcüklerin, tarihsel, sezgisel, öznel ve nesnel olarak adeta yeniden yapılandırılması gibi... Şair yüreği sesizdir. Şair bir güzelliği göstermeye kalkışırsa onu bölmez, parçalamaz, kısmı, berduş hücresini değil,vardığı tüm durakları, konakladığı tüm dalları olanca gücüyle gösterir…
Şair’in rüzgârı sert eser bazen, yeryüzünün en sert fırtınalarına dönüşür. Sonra ansızın o yangın yeri göl olur, göl ise beyaz bir kuğunun düşüne dönüşür…
|
|
|
|
|
