Uzak senin kadar gönlüme yangınıma değmeyen rüzgârlar
Tek sen ol ne olur sevgiden aşamadığım kalın duvarlar
Alınır giyindiğim tüm sevdam büyük gelse de bedenime
Yaşamasam, düşünmesem meçhul aşkı, kavurur beni acılar
Yükselir o dizginsiz feryadım, ıssız yakarışlarım
Bulsam kendimi buram buranı yar kokan yıldızlar şehrinde
Yinede bitmez çoğalırım rüzgârında bir anlatır bin yaşarım
Belki zamansız sevdam, acımasızlığında bilmediğim öfkenin
Aralar hafif hafif kapısını mağrur bakışlarının
Vazgeçecek gibi değil ortasında daha bu serüvenin
Onca yıldan sonra akları üstünde aklım ve kanayan yüreğim.
|
|
|
|
|
