“Kırmızıların bende kalsın
sarılarım sende!”
diye haykırdık ateşlerden atlarken. Kırmızılarına sarıldık ateşlerin.
Alev alev...
Bahar karıştı kanımıza,
türküler yaktık, ateşleri harladık.
Bir mevsimi daha ardımızda bıraktık, arda kalanlardan önümüze yeni yollar açtık. Kar yağmasa da eskisi kadar içimizdeki bütün buzları güneşe çevirdik, ısındık.Vakit döndü, toprak güneşine, tohum toprağına, su tohumuna, renkler suya kavuştu. Boydan boya bahara kestik. Yeniden yenilenmeyi sevdik. Vakti geldi, hadi sende benim gibi
“avazın çıktığı kadar BAHAR!”
…
Hala ilk günkü sabırsızlığımla doğmayı bekliyorum mevsimlere… Mevsimler geçiyor sen geçmiyorsun ömrümden…
|
|
|
|
|
