Paraketanın yemlerini değiştiriyorlardı ertesi sabah, açıkta. Bedenden kopmuştu oltanın biri:
- Vay anasini!
- Düğümden değil bu!
- Diş yeri de yok!
Kafasının birinci yumrusunu kaşıdı Stelyo:
- Kiliç ilem kesmişler sankim.
- Vre ne için koyduk bu paraketa, bu deniz ortasında? diye sordu Yanni.
- Kiliç için.
- Vre kiliç ne ilem keser ipi?
- Kiliç ilem! He! Kiliç bu! diye sonuca vardı Stelyo.
Dönüş yolunda Yanni'nin aklı kılıca takılmıştı: gelmişti demek, yemişti yemi, ama koparıp gitmişti ipi. İlkin, balığı sandala yükleyemediğine hayıflandı. Sonra, ağzında zoka, sarsak dolaşan yaralı kılıca yandı.
|
|
|
|
|
