bir dünün çocukluğu ... parklar, salıncaklar, öylesi düş ülkesi … her şey biraz da orada başlıyor sanki
ve yürü yürü bitmiyor sahiller, yüz yüz aşılmıyor denizler … sonra bir yerde yarınlar takılıyor boğaza, düğüm düğüm naralar atılıyor, okullardı ya da okuyup adam olmalardı bir günün çocukluğu ne kadar dudaklarındaysa o şarkı, o kadar söylenmiyor … uzak şehirlere göçler, sonra hayata alınan öçler; büyü gibi, büyük gibi harfler … şiirler … kalpte kocaman bir ağrı … aşka adanan her dize biraz yakmalı mı bağrı ? öfkeler … belki de sadece soğuk gecelere anlatılmış hatıralardan rol çalan sıcak hikayeler … bir film sanki her kalemin açılmış ucu; kimi oyuncu, kimi unutulmuş, kimi kırık ... hile yok, ne düşerse kaderine onu oynayacaksın kalp! öyle çok can yakmayacaksın, aç kalmayacaksın aşk!
bu filmde seni oynayacaksın apaçık …
şiirlerde saklı kendim,
geldim dersen çıkma, kaldım dersen çık ...
|
|
|
|
|
